Legal Blog

Tuesday, November 22, 2011

De slagingskansen van beslag

Nederland beslagland, wordt weleens gezegd, en hetzelfde geldt voor Curaçao. In weinig jurisdicties ter wereld is het eenvoudiger om conservatoir beslag te leggen op de goederen van een schuldenaar dan hier. Het is een effectieve manier om zekerheid tot verhaal te krijgen bij weigerachtige schuldenaars, of – niemand zegt het hardop, maar in de praktijk werkt het wel zo - om ze tot betaling van hun schulden te bewegen.


Het is kennelijk een praktijk waar de Europese Commissie warm voor loopt, want die heeft onlangs een regeling gepubliceerd waarmee beslag leggen op bankrekeningen over de grens in de Europese Unie een koud kunstje wordt. Als het aan de Commissie ligt, wordt de debiteur niet eens meer op de hoogte gesteld dat er een beslag ligt.( http://ec.europa.eu/justice/civil/files/comm-2011-445_en.pdf) Pas als de beslagene geen geld meer kan opnemen of overmaken, weet hij – volgens de plannen - dat er kennelijk een schuldeiser uit het buitenland geld van hem wil. Dat gaat een stap verder dan de Curaçaose praktijk, waar aan de beslagene in ieder geval het beslagexploot wordt betekend.

In Curaçao is de lat voor het leggen van beslag onlangs juist wat hoger gelegd. Sinds 1 september is de meest recente versie van de zogeheten ‘Beslagsyllabus’, die in Nederland wordt gebruik, ook op Curaçao van kracht. Zoals de beslagrechters in hun begeleidende brief schrijven, is de beslagsyllabus geen bindend rechterlijk beleid, maar geldt het als ‘best practice’. Met andere woorden: advocaten wordt van harte aanbevolen om zich aan de voorschriften uit de syllabus te houden.


Een paar ‘highlights’ waar aspirant-beslagleggers zich van bewust moeten zijn, wil hij de slagingskansen van de zijn beslagrekest maximaliseren:
• Wie de rechter om een beslag verzoekt, moet motiveren waarom hij zijn beslag legt op de goederen die hij in het beslagrekest vermeldt, en waarom een minder bezwarend beslagobject zijns inziens niet mogelijk is. Zo is een beslag op onroerend goed voor een beslagene in de regel minder lastig dan een beslag op een bankrekening. De beslaglegger moet dus beredeneren waarom dat beslag op de bankrekening toch nodig is.
• De verzoeker moet zijn hoofdzaak binnen 14 dagen na het beslag indienen, en moet die termijn al in het rekest opnemen. Wie meer tijd nodig heeft om de hoofdzaak aanhangig te maken, moet dat goed beargumenteren.
• Als de verzoeker wil dat het beslag op alle dagen en uren gelegd mag worden, dient hij dat deugdelijk te motiveren. Doet hij dat niet, dan wordt dat verzoek in beginsel afgewezen.
• De verzoeker kan de rechter vragen om meerdere malen beslag te mogen op basis van één verlof – het zogenoemde repeterende beslag. Dat kan bijvoorbeeld van pas komen als de beslaglegger beslag wil leggen op een bankrekening, waarvan hij vermoedt dat daar op enig moment een betaling op wordt gestort – maar niet precies weet wanneer. Een verzoek om repeterend beslag moet gemotiveerd worden, en de Beslagsyllabus noemt het ‘wenselijk’ dat de verzoeker het herhalen ‘in aantal en tijdsduur beperkt.
• De regels voor het begroten van de vordering zijn met de invoering van de Beslagsyllabus in Curaçao veranderd. Was de praktijk tot dusverre dat voor kosten en rente 30 procent boven op de hoofdsom werd gevorderd, nu ligt er een ingewikkelde staffel aan ten grondslag. Voor grote bedragen neemt het percentage ter dekking van kosten en rente af.

Voor de inhoud van de staffel, en de overige bepalingen van de beslagsyllabus, zie:
http://www.rechtspraak.nl/Procedures/Landelijke-regelingen/Sector-civiel-recht/Documents/Beslagsyllabus.pdf

 

Filed under: CorporateDispute Resolution by Douwe Douwes.

 

 


Commenting is not available in this weblog entry.